Takmak Köyü Mezikler Mevkii’nde yer alan ve İzmir 2. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 13 Şubat 2009 tarihli kararıyla anıt ağaç olarak tescillenen meşe ağacının yaklaşık 180 yaşında olduğu bildirildi. Ağacın göğüs çapının 58 santimetre, tepe tacı çapının 27 metre, boyunun ise 16 metre olduğu belirtildi.

Kurtuluş Savaşı döneminde önemli bir merkez konumunda bulunan Takmak Köyü’nde, Mustafa Kemal Atatürk’ün savaşın devamına ilişkin kritik kararlar aldığı ifade edildi. Tarihe geçen “Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri!” emrinin de burada verildiği aktarıldı.

Belgeselde ayrıca Takmak 3 Eylül Şehitliği’nin tarihî geçmişine de yer verildi. Köyün, 28 Haziran 1919 ile 3 Eylül 1922 tarihleri arasında işgal altında kaldığı belirtilirken, bağımsızlık mücadelesinde şehit düşen yaklaşık 53 askerin anısına oluşturulan şehitliğin bölgenin önemli simgelerinden biri olduğu kaydedildi.

Eşme’nin simgeleri arasında yer alan Atatürk Ağacının tarihine ve taşıdığı hatıralara ışık tutan belgesel çalışmasının, bölgenin kültürel mirasının gelecek nesillere aktarılmasına katkı sağlaması hedefleniyor

24 Mayısa kadar açık kalacağı belirtilen sergi, Uşaklılar tarafında büyük ilgi gördü. Özellikle anaokulu öğrencileri öğretmenlerinin anlatımıyla hem fotoğraf sanatını hem de Uşak’ın tarihi ve doğal güzelliklerini tanıma şansına sahip oldular.

Turhan Akçay Bilim ve Sanat Merkezi Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamada; etkinlik hakkında şu bilgiler verildi:

“Turhan Akçay Bilim ve Sanat Merkezi’nde düzenlenen etkinlik kapsamında bağlama sanatçıları Mutlu Hoşgör, Cihan Öztürk ve Yavuz Turgut sahne aldı. Her gün farklı bir bağlama üstadının ağırlandığı programda, Türk Halk Müziği’nin sevilen eserleri büyük bir ustalıkla icra edildi. Öğrenciler, veliler ve bağlama tutkunları konserlere yoğun ilgi gösterdi.

Anadolu kültürünün en önemli simgelerinden biri olan bağlama; sadece bir müzik aleti değil, aynı zamanda halkın duygularını, sevinçlerini, acılarını ve yaşam hikâyelerini nesilden nesille aktaran güçlü bir kültür taşıyıcısı olarak öne çıkıyor. Yüzyıllardır ozanların, âşıkların ve halk sanatçılarının sesi olan bağlama, Türk Halk Müziği’nin temel yapı taşlarından biri olmayı sürdürüyor.

Etkinlik boyunca sahnede yankılanan türküler, izleyicilere hem duygusal hem de kültürel bir yolculuk yaşattı. Öğrencilerin usta sanatçılarla aynı ortamda bulunması ise genç kuşakların geleneksel müziğe olan ilgisinin artırılması açısından önemli bir kazanım olarak değerlendirildi.

Uşak’ta ilk kez gerçekleştirilen “Bağlama Günleri”, sanatın birleştirici gücünü bir kez daha ortaya koyarken, geleneksel müziğimizin yaşatılması ve genç nesillere aktarılması adına da önemli bir kültür etkinliği olarak hafızalarda yer aldı.

“TURHAN AKÇAY BİLİM VE SANAT MERKEZİ”

Tarihsel göndermeleri ve etkileyici anlatımıyla dikkat çeken “Büyük İskender’in Atı”, izleyicilere hem düşündürücü hem de keyifli bir tiyatro deneyimi sunacak. Kültür ve sanat faaliyetlerinin kent yaşamına katkı sağlaması amacıyla gerçekleştirilen etkinlik, her yaştan tiyatro severi bir araya getirecek.

Oyunun biletleri 80 TL olarak satışa sunulurken, bilet temini Atatürk Kültür Merkezi Bilet Satış Gişeleri üzerinden gerçekleştirilebilecek. Yetkililer, tiyatroseverlerin yoğunluk yaşanmaması adına biletlerini önceden temin etmelerinin faydalı olacağını belirtti.

Uşak’ta kültür ve sanat etkinliklerinin artarak devam edeceğini belirten yetkililer, vatandaşları bu özel tiyatro gösterimini izlemeye davet etti.

BÜYÜK İSKENDER'İN ATI - VAN DT

Büyük Oyunu

1 Perde - 1 saat 15 dakika

Yazan Stefan Tsanev

Çeviren Hüseyin Mevsim

Yöneten Muhammed Çakay

Süpervizör M. Şamil Kafkas

OYUNCULAR:

Emekli Albay Kenan Özsever

Papaz Diyar Gönülalçak

Meyhaneci Özgür Titiz

Çingene Nedim Salman

Kadın Öğretmen Ezgi Yıldız

Deli Hazretleri Haluk Öner

OYUNUN KONUSU

Issızlığa terk edilmiş bir köy meyhanesinde; bir Emekli Albay, bir Papaz, bir Çingene Müzisyen, bir Meyhaneci, bir “Deli” ve hayatta kalmak için bedenini pazarlamak zorunda kalan bir Öğretmen… Hepsi aç, hepsi yoksul ve hiçbiri “anavatan” sözcüğünü ağzından düşürmüyor. Kimse kimseyi, doyurmuyor, doyuramıyor. Gerçekle hayal, inançla yalan, kutsalla çıkar birbirine karışırken; var olmayan bir at, var olmayan bir refahın, sahte bir umudun ve çürümüş bir devlet aklının simgesine dönüşüyor. Büyük İskender’in Atı, artık kahramanlığın değil, erk uğruna birbirini boğazlayanların hayaline dönüşüyor.

Stefan Tsanev’in kara mizahla yoğrulan oyunu, sahte refah idealini ve ona “inanmak zorunda bırakılan” halkın durumunu gözler önüne seriyor. “Bu oyunda kimse masum değil, herkes kurban

(UŞAK KÜLTÜR VE TURİZM MÜDÜRLÜĞÜ)

Son 5 yılda kütüphane alanlarını iki katına çıkardıklarını aktaran Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Gökhan Yazgı, "1300'ü aşkın halk kütüphanesini 39 milyon kullanıcıyla buluşturuyoruz. Son beş yılda kütüphane alanlarımızı iki katına çıkartarak 800 bin metrekareye ulaştırdık. 2026 hedefimiz 1 milyon metrekare. Geçmişte tabii ki kütüphane sayılarımızı hep ifade ediyorduk. Ancak artık kütüphanecilik bizim zamanımızdaki kütüphanecilikten çok çok ayrı bir kademeye geçti. Dijital unsurlarıyla, alanlarıyla, okuma salonlarıyla artık dünyada örnek olarak gösterilen bir kütüphanecilik sistemi içerisindeyiz. Hem işletme modeli anlamında, hem kullandığımız teknoloji anlamında, hem de gençlere verdiğimiz değer anlamında" dedi.

Yazgı, "Amacımız gençlerimizi pasif birer okuyucu olmaktan çıkarıp, bilginin bizzat üreticisi haline getirmek. İnanın dünyada böyle bir örnek yok. Dünyada birçok kütüphane görürsünüz. Devasa raflar içerisinde çok değerli kitapları barındırır. Ama gençlerin güvenli sosyalleşme alanı haline gelebilecek bir modelden uzaktır. Biz 'Türkiye Modeli' olarak bunu belirledik" diye konuştu.

Program kapsamında, AK Parti Uşak Milletvekilleri İsmail Güneş ve Fahrettin Tuğrul, Ulubey Kaymakamı İbrahim Çoşkunaslan ve Ulubey Belediye Başkanı Veli Koçlu da birer konuşma yaptı.

Konuşmaların ardından, protokol üyeleri tarafından kurdele kesimi yapılarak kütüphanenin açılışı gerçekleştirildi. Daha sonra Bakan Yardımcısı Yazgı ve beraberindeki protokol üyeleri kütüphaneyi gezerek incelemelerde bulundu.

Programa Uşak Valisi Serdar Kartal, Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Gökhan Yazgı, AK Parti Uşak Milletvekilleri İsmail Güneş ve Fahrettin Tuğrul, Ulubey Kaymakamı İbrahim Çoşkunaslan, Ulubey Belediye Başkanı Veli Koçlu, İl Emniyet Müdürü Taner Çiftçi, İl Jandarma Komutanı Kıdemli Albay Özgür Kılıç, kurum müdürleri ve vatandaşlar katıldı.

İzmir Ziraat Müdürü Yaşar Bey Ziraat Vekâleti(Tarım Bakanlığı)tarafından şeker fabrikası kurulması planlanan bölgeler üzerine teknik raporlar hazırlamakla görevlendirilmiştir. Bu raporun hazırlanması amacıyla Uşak Ziraat Eğitmeni Hilmi Bey ve İzmir Bölgesi Ziraat Baş Müdürü Yaşar Bey, 1923 yılının sonbaharında Uşak’a gelmiştir. Uşak Terakki-yi Ziraat Anonim Şirketi Müdürü Uşak Eşrafından Mollaömerzade Nuri(Şeker)Bey bu ziyareti hatıralarında şöyle anlatmaktadır;

Şeker fabrikası kurmağa karar verdiğim günlerde idi. Uşak. Ziraat Muallimi Hilmi beyle birlikte İzmir Mıntıkası Ziraat Müdürü Yaşar Bey, gece yarısından sonra bize gelmişlerdi. O zamanlar İzmir'den tren Uşak’a sabaha karşı gelirdi. Böyle geç vakit kapı çalındığı için merakla açmıştım, müdür beyi karşımda görünce çok sevindim;

-“Oo hoş seldiniz, buyurun… “diyerek içeriye aldım.

Yaşar bey, merdivenlerden çıkarken müstehziyane bir sesle:

-“Sen mi Türkiye’de bir şeker fabrikası kuracaksın?” diye sordu.

Sonra, birdenbire fikrini değiştirdi. Büyük bir ciddiyet takınarak:

-Burnuma âdeta şimdiden şeker kokusu gelmeğe başladı. İnşallah fabrika kurmağa muvaffak olursun.” dedi.

Ertesi gün hep beraber Uşak’ın Mahsenaltı mevkiindeki tarlalara gittik. Yaşar bey yolda, iyi pancar yetiştirecek arazinin alüvyonlu toprak olması lazım geldiğini söylemişti. Mezkûr mahalle gelince eline bir kürek alarak muhtelif yerlerden çıkardığı toprağı tetkik etti, avucuna alıp bastırdı. Aynı şekilde bu mıntıkada bulunan diğer yerleri de gözden geçirdi. Neticede kanaat bildirdi ve dedi ki:

-“Bu toprak, pancarı en iyi ve en mükemmel yetiştirecek bir kabiliyete sahiptir.”

Şehre döndüğümüz zaman İzmir Ziraat Müdürü Yaşar Bey, yanımda tanzim ettiği raporu Ziraat Vekâletine gönderdi. Böylece şeker fabrikası kurmak istediğim mıntıkanın da bu iş için gayet müsait bir zemin teşkil ettiği resmen anlaşılmış bulunuyordu. Böylece bende şeker fabrikası kurma fikri âdeta bir idefiks halini almıştı. Artık beni bu fikrimden kimsenin vazgeçirmesine imkân yoktu.

Bu sebeple, bir gün aile efradımı topladım. Onlara kati bir lisanla şunları söyledim;

-Siz de bilirsiniz ki, ben başladığım bir işten asla dönmem. Eğer ben ölseydim siz ne yapacak, ne ile geçinecektiniz? Yine eskisi gibi tarlaları ekip biçecek, onun geliri ile geçiminizi temin edecek değil miydiniz? İşte bundan sonra ayni, şekilde hareket edecektiniz! Artık beni ölmüş bilin. Bugünden itibaren şeker fabrikasını kuruncaya kadar benim size hiçbir faydam dokunmayacaktır.

Aile efradım, benim bu kati kararım karşısında naçar muvafakat cevabı vermek mecburiyetinde kalmıştı.

Hâkimiyeti Milliye Gazetesi 24 Kasım 1923 tarihli nüshasında Uşak Kazasında Şeker Fabrikası kurmak amacıyla kurulan Uşak Terakki Ziraat T.A.Ş.’nden şöyle bahsetmektedir ;

“Uşakta üç yüz bin lira sermaye ile bir şeker fabrikası tesisi maksadıyla bir şirket teşekkül etmiştir; şirketin beher hissesi iki lira olup iki yüz bin lirası tahsil edilmiştir.”

İzmir Bölgesi Ziraat Baş Müdürü Yaşar Bey’in hazırladığı raporun 1923 yılı sonbaharında olduğu belirtilse de tam tarih bilgimiz dâhilinde değildir. Lakin rapor sonrası onay gelmiş ve Uşak Terakkiyi Ziraat Anonim Şirketi hisse satışına başlamıştır. Ve bu hadise Hâkimiyeti Milliye Gazetesi 24 Kasım 1923 tarihli nüshasında zikredilmektedir.

Uşak’ta Şeker Fabrikası kurulabilmesi için hayati bir kerte aşılmıştır.

(ÖMER AŞÇI)

Programa Millî Eğitim Bakanlığı müfettişleri Fethi Ahmet Yıldırım ve Muhammet Arif Emre Kuş ile İl Millî Eğitim Müdürü Halil Yücel katıldı.

Etkinlikte öğrenciler tarafından yapay zekâ teknolojileri kullanılarak hazırlanan eserler sergilendi. Katılımcılar, gençlerin Atatürk ve gençlik temasını yenilikçi bakış açılarıyla ele aldığı çalışmaları yakından inceledi.

Yarışmada dereceye giren öğrenciler ise ödüllerini İl Millî Eğitim Müdürü Halil Yücel’in elinden aldı. Program, öğrencilerin hem teknolojik becerilerini hem de milli bilinçlerini ortaya koymaları açısından oldukça beğeni topladı

(UŞAK MİLLİ EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜ)

Ulubey Mehmet Fuat Terci Ortaokulu tarafından hazırlanan “Ulubey Kültür Haritası” projesi çerçevesinde öğrenciler; yaşadıkları ilçenin tarihini, dilini, geleneklerini ve yöresel lezzetlerini keşfederek ortaya koydukları çalışmaları sergiledi. Disiplinler arası yaklaşımla yürütülen proje ürünleri, sergi stantları, fotoğraf sunumları ve kültürel etkinliklerle ziyaretçilerin beğenisine sunuldu.
Programa Vali Yardımcısı Barış Demirtaş, Ulubey Kaymakamı İbrahim Coşkunaslan Ulubey Belediye Başkanı Veli Koçlu, İl Millî Eğitim Müdürü Halil Yücel, İl Kültür ve Turizm İl Müdürü Yavuz Çakar, ilçe protokolü ve İlçe Millî Eğitim Müdürü Mustafa Turgut katıldı.

İl Millî Eğitim Müdürü Halil Yücel konuşmasında, Harezmi Eğitim Modeli’nin öğrencilerin yaşadıkları coğrafyayı sahada keşfetmelerine önemli katkı sunduğunu ifade ederek bu sürecin sadece bilgi edinme değil yaşayarak öğrenme fırsatı sağladığını vurguladı. Disiplinler arası yürütülen çalışmaların çocukların çok yönlü gelişimine katkı sağladığını belirten Yücel, Ulubey Kanyonu’nun eşsiz atmosferinde sergilenen eserlerin uzun soluklu bir emeğin ürünü olduğunu dile getirdi. Kültürel mirasın genç nesiller tarafından sahiplenilmesinin önemine dikkat çeken Yücel; projede emeği geçen yönetici, öğretmen ve öğrencileri tebrik etti.
Şenlik; halk oyunları, müzik dinletisi ve stant ziyaretleriyle tamamlandı.

(UŞAK MİLLİ EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜ)

Etkinliğin ilk gününde Brezilya, Şili, Meksika, Peru, Guatemala, Nikaragua, Panama, Kosta Rika büyükelçileri, Venezuela, Bolivya maslahatgüzarları, Etimesgut Belediye Başkanı Erdal Beşikçioğlu ve Dernek Kurucusu Dr. Sezer Aksoy konferansta konuşmalarını gerçekleştirdiler.

“GRACIAS ANKARA” KİTABININ GALASI YAPILDI

Etkinliğin en önemli başlıklarından biri de, Dernek Kurucusu Dr. Sezer Aksoy’un editörlüğünde ve dernek üyelerinin katkılarıyla hazırlanan “Gracias Ankara” kitabının gala lansmanı oldu. Kitap, Ankara’nın uluslararası kültürel etkileşimlerini ve çok kültürlü yapısını anlatan önemli bir çalışma olarak katılımcılardan büyük ilgi gördü.

Gala programı kapsamında kitabın tanıtımı yapılırken, davetliler sergi alanlarını gezme fırsatı buldu ve farklı ülkelerin kültürel içerikleriyle buluştu.

3 GÜN BOYUNCA YOĞUN KATILIM

Fiesta Ankara etkinliği boyunca:

• Sergiler,
• Film gösterimleri,
• Kültürel sunumlar,
• Dans atölyeleri,
• Sanatsal etkinlikler

Denizli'nin önemli kültürel miraslarından Laodikeia Antik Kenti'nde sürdürülen kazı ve restorasyon çalışmaları, antik dönemin sanatsal ve kültürel birikimini günümüze taşımaya devam ediyor. Kentte özellikle Batı Tiyatrosu sahne binasında yürütülen çalışmalar, yeni buluntularla arkeoloji dünyasına önemli veriler sunuyor.

Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy, antik kentte yürütülen çalışmalara ilişkin sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, Batı Tiyatrosu'nda ortaya çıkarılan yeni buluntuyu duyurdu.

Bakan Ersoy, paylaşımında şu ifadeleri kullandı:

'Laodikeia'da önemli bir keşfe daha imza attık. Antik kentte yeni bir buluntu daha gün yüzüne çıktı. Laodikeia Batı Tiyatrosu'nda yürüttüğümüz çalışmalar, geçmişin izlerini gün yüzüne çıkarmayı sürdürüyor. Sahne binasında, yaklaşık 2 metre uzunluğunda, beyaz mermerden yapılmış Athena heykelini gün ışığına çıkardık. Homeros destanlarına sahne olan bu yapı, antik dönemde kültürel anlatımın da merkezi olduğunu ortaya koyarken Augustus Dönemi klasik üslubunu yansıtan eser, yüksek sanatsal niteliğiyle dikkat çekiyor. Geleceğe Miras vizyonumuzla, bu eşsiz mirası koruyarak geleceğe taşımaya devam ediyoruz.'

Athena Heykeli molozlar arasında bulundu

Laodikeia Batı Tiyatrosu Sahne Binası'nda yürütülen kazı ve restorasyon çalışmaları kapsamında, postskene olarak adlandırılan sahne binasının dış duvarında, moloz dolgu içerisinde yüzüstü şekilde bırakılmış Athena heykeline ulaşıldı.

Yaklaşık 2 metre uzunluğundaki heykelin baş kısmı henüz tespit edilemezken beyaz mermerden yapılmış olması dikkat çekti.

Sahne binası Homeros destanlarını anlatan heykellerle donatıldı

Milattan önce 2'nci yüzyıla tarihlenen Batı Tiyatrosu sahne binasında, üç katlı mimari düzen içerisinde her katta 16 sütun yer alıyor. Bu sütunlar arasına tanrı ve tanrıçaların yanı sıra yöneticilere ve Homeros destanlarına ilişkin sahneleri betimleyen heykeller yerleştirildi.

Odysseus'un İthaka'ya dönüş yolculuğunda karşılaştığı Laistrigonlar Ülkesi, dev Polyphemos'un mağarası ve deniz canavarı Skylla gibi sahneleri içeren heykel grupları, yapının yalnızca tiyatral gösteriler için değil aynı zamanda kültürel anlatımın aktarımı için de kullanıldığını ortaya koydu. 2024-2025 yıllarında yürütülen çalışmalarda bu anlatımlara ilişkin çok sayıda heykel gün yüzüne çıkarıldı.

Ünik tipoloji ve yüksek sanatsal işçilik

Yuvarlak kaide üzerinde ayakta betimlenen Athena heykelinde, ince dokumalı kolsuz peplos giysi, boyunda hylamis (pelerin) ve göğüste Medusa başı ile yılanların yer aldığı aegis detayları dikkat çekiyor. Heykelin elbise kıvrımları ve kumaşın doğal işlenişi, yüksek sanatsal kaliteyi ortaya koyarken boynunda pelerin bulunan tipolojinin ünik olması eserin önemini artırıyor. Heykelin, sütunlar arasına yerleştirilmiş olması nedeniyle arka yüzünün kaba bırakıldığı tespit edilirken eserin usta bir heykeltıraşın elinden çıktığı değerlendiriliyor.

Augustus dönemi klasik üslubunu yansıtıyor

Sanatsal stil açısından değerlendirildiğinde Athena heykelinin, İmparator Augustus Dönemi'ne (MÖ 27 - MS 14) ait birinci klasik üslubu yansıttığı belirtiliyor.

Antik Dönem'de önemli bir dokuma merkezi olan Laodikeia'da Athena'nın savaşçı kimliğinden ziyade dokuma yönünün ön plana çıktığı, tanrıça adına festivaller düzenlendiğinin yazıtlarla belgelendiği ifade ediliyor.

Ayrıca, Batı Tiyatrosu sahne binasında yürütülen restorasyon çalışmalarının 2026 yılı başından itibaren kesintisiz şekilde sürdürüldüğü belirtiliyor.

Toplam 21 sanatçının eserlerinden oluşan sergi, Uşak’ın tarihî ve kültürel dokusuyla bütünleşen atmosferinde, sanatın farklı disiplinlerini bir araya getirerek ziyaretçilere zengin bir görsel deneyim sunuyor.

Serginin açılışını: Uşak Kültür ve Turizm Müdürü Yavuz Çakar, Uşak Milli Eğitim Müdürü Halil Yücel, Uşak, Kent Konseyi Başkanı İbrahim Karadedeli ve sanatçılar birlikte gerçekleştirdi.

21 Nisan tarihinde gerçekleştirilen açılış programı, protokol üyeleri ile çok sayıda sanatseverin katılımıyla gerçekleşti. Farklı teknikler, üsluplar ve bakış açılarıyla üretilmiş eserlerin bir araya geldiği sergi, sanatın birleştirici ve dönüştürücü gücünü bir kez daha gözler önüne serdi.

Sergide eserleri yer alan sanatçılar: Ayşegül Demirhindi, Aytekin Açıkgöz, Can Gökçe, Dilşat Kaya, Süleyman Dodi Dündar, Duygu Kaya, Esma Gündüz, Emel Eysan, Ersan Çetin, Evrim Özeskici, Muradiye Küçükcan, Özgür Yürük, Engin Şahin, Sinan Bozkurt, Seyfi Yıldırım, Suna Karabulut, Neşe Koç, Zafer Güngen, Hakan Öcel ve Şirin Koçak.

Uşak’ın kültürel hayatına önemli katkı sağlayan “İz” Karma Sergisi, 27 Nisan tarihine kadar ziyaretçilerini ağırlamaya devam edeceği açıklandı.

Öncelikle sizi tanıyabilir miyim?

Ben Ahmet Çevik. 12 Mayıs 1972 yılında İstanbul’da doğdum. İlkokul, ortaokul ve liseyi İstanbul’da okudum. Liseyi bitirdikten sonra üniversiteyi kazandım.

Oyunculuğa başlama hikayeniz nasıl gelişti?

Üniversiteye başladığım dönemde Levent Kırca ve Oya Başar Tiyatrosu’nun “Tiyatroyu seven gençler aranıyor” diye bir ilanını gördüm. Seçilemem diye gittiğim gün 380 kişi arasından seçilerek Levent Kırca ve Oya Başar Tiyatrosu’na girmeyi başardım. Böylelikle profesyonel oyunculuk hayatım başlamış oldu. Levent Kırca ve Oya Başar Tiyatrosu’na girdikten sonra “Hangi Yüzle” oyunu için 2 ay prova yaptık. 5-6 oyun sonrasında Levent Kırca bu oyunu kaldırmaya karar verdi ve ben yine bir boşluğa düştüm.

Sonrasında bir gün Olacak O Kadar’ın setini aradım. Sete gitmek istediğimi, Levent abi, Oya abla ve diğer oyuncuları görmek istediğimi söylediğimde “gel tabii” dediler. O gün gittiğimde Levent abi beni gördü. “Sen ne yapıyorsun” dedi. “Hiçbir şey yapmıyorum hocam, oyunlar bittikten sonra bir boşluğa düştüm” dedim. “Tamam, bundan sonra buraya geliyorsun, ben senin elinden tutacağım” dedi. Olacak O Kadar kadrosuna girerek televizyon camiasındaki oyunculuğa ilk adımımı orada atmış oldum.

Komedi oyunculuğu mu, yoksa dramatik roller mi sizi daha çok besliyor?

Ben hep hayatım boyunca komedi rollerini oynadım. İnsanları güldürmek çok hoşuma gidiyor. Tiyatro sahnesinde söylediğim bir esprinin karşı taraftan kahkaha olarak geliyor olması benim dünyada hissedebileceğim en büyük hazlardan birisi.
O yüzden de komediyi her zaman ön planda tuttum ve komedi oynadım. Dram oynamamı istedikleri zamanlarda oldu. Şuan hayat şartları, ekonomik şartlar zaten dramatik, bir de dizinin içerisinde bir dram rolünde oynamak bana da iyi gelmeyecek.
O yüzden insanları güldürmek istiyorum. Her ne kadar televizyonlarda şu anda yer almasam da milyonlara hitap edemesem de tiyatroda daha küçük kitlelere hitap edip herkesin salondan mutlu bir şekilde ayrılmaları için elimden gelen her şeyi yapıyorum. İşim güldürmekse en iyisini yapmaya çalışıyorum.

Türkiye’de mizahın geldiği noktayı nasıl görüyorsunuz?

Şu anda Türkiye’nin gelmiş olduğu mizahı size şu şekilde cevaplayabilirim; geçenlerde Müjdat Gezen’le bir röportaj yapılıyor ve bu röportajı da Uğur Dündar yapıyor. Diyor ki sorusunda; “Eğer Levent Kırca hayatta olsaydı, Olacak O Kadar programı yapılır mıydı?”
Müjdat Gezen de “Yapılamazdı, yaptırmazlardı” diyor. Bu sorunun cevabı iki usta tarafından bu şekilde verildi.

Levent Kırca ile çalışmak sizin oyunculuğunuza neler kattı?

Levent Kırca ile çalışmak bana çok şey kattı. Ben Levent Kırca ve Oya Başar’la gözlerimi açtım. Sanat camiasında yer aldım. Televizyon camiasına onlarla girdim. Tiyatro camiasına, turnelere onlarla çıktım.
Alkışı, kahkahayı hep onlarla tattım ve bana bir şey değil, on binlerce şey kattılar. Levent abiye çok şey borçluyum. Allah mekanını cennet etsin.

Olacak O Kadar döneminde en unutamadığınız skeç hangisiydi?

Levent Kırca zamanında en unutamadığımız skeçlerden bir tanesi herkesin çok sevdiği Aşçılar skeciydi. O skeçte çok eğleniyorduk. Çok fazla doğaçlama yapıyorduk.
Birçok insanın hala arkamdan “Mevlüt Usta” diye seslendiğini çok iyi biliyorum. O yüzden o skeç farklı bir skeçti. Çok iyi tuttu, insanlar çok güldüler ve bence klasikler arasına girmiş bir skeçtir.

Programın toplum üzerindeki etkisini o dönem fark ediyor muydunuz?

Kesinlikle görüyorduk. Olacak O Kadar programı milli maç gibiydi. Olacak O Kadar yayınlanacağı zaman insanlar evlerine zamanında gider, trafik boşalırdı.
Belki sizin yaşınız buna uygun değil ama annenizden babanızdan mutlaka duymuşsunuzdur. Netice itibarıyla da Olacak O Kadar programında yer alan skeçler bir hafta boyunca konuşulurdu.
İnsanların üzerindeki etkileri çok fazlaydı. Yanlış giden bir şeyleri Olacak O Kadar programında hicvettiğimiz zaman bazı şeylerin düzeldiğini gördüğümüzde de mutlu oluyorduk.

Levent Kırca’nın set disiplini ve oyunculara yaklaşımını nasıl anlatırsınız?

Levent abi sette çok disiplinli bir adamdı. İstediği her şey olsun isterdi ve olurdu da. “Hayır” kelimesini kesinlikle kabul etmezdi.
Bir gün gece saat 03.00’te Olacak O Kadar çekiyoruz ve skeç için at gerekiyordu. Gecenin saat 03.00’ünde o at bulundu ve sete getirildi.
O yüzden bizim sette Levent abi bir şey istediğinde hayır kelimesi kesinlikle kullanılmazdı.
Ekip olarak çok iyi insanlardık. Çok gülerdik. Bir aile gibiydik. Mesela Olacak O Kadar’ın çekimlerinde işi biten eve gitmez, sette oturur, vakit geçirir, set bitince eve giderdi.
Levent Kırca çok dev bir isim ama yıllarca yanında çalışmış biri olarak söylüyorum ki asla egosu olmayan, insanlara yukarıdan bakmayan bir adamdı. Onun için yıllarca aynı ekiple devam etti.

Levent Kırca bugün hayatta olsaydı size ne söylerdi?

Bana ne söylerdi bilmiyorum ama Levent abiyle gülmeyi o kadar çok özledim ki. Levent abiyle sohbet etmeyi çok özledim.
Levent abi vefat ettikten sonra gerçekten ben de gülmeyi unuttum diyebilirim. O kadar içten gülerdik ki. Hani tabir vardır, anıra anıra gülmek diye. Öyle gülerdik biz birbirimize.
Ben onu güldürürdüm, o beni güldürürdü. Onu çok özlüyorum bu anlamda. Hem sahne üzerinde hem ikili ilişkilerimizdeki sohbetimizi çok özlüyorum. Allah tekrar mekanını cennet etsin.

Hiç yayına girmeyen ama çok güldüğünüz bir skeç oldu mu?

Şimdi şöyle bir şey; sabahları biz saat on buçukta sette toplanırdık ve skeçler okunurdu. Onların içinden en iyileri çekilir ve Olacak O Kadar programına konurdu.
Fakat Levent abi montaja da giderdi. Montajdan sonra da en son halini görürdü. Ben birçok kere şahidimdir ki okunurken güldüğümüz bir skeç, montajlandıktan sonra beğenilmeyip Levent abi tarafından çöpe atılmıştır.
Belki biz bütün gün o skeci çekmişizdir ama Levent abi beğenmediği için o skeç hiçbir şekilde programın içine konmazdı.
Yıllarca o programın başarılarının en büyük sebeplerinden birisi de buydu. İşini çok ciddiye alıyordu, seyircisini ciddiye alıyordu ve hiçbir şekilde disiplinsizliğe müsaade etmiyordu.

Skeçlerde doğaçlama mı daha fazlaydı yoksa metne bağlı mı kalırdınız?

Tabii ki skeçlerde bir metin söz konusu. Metne dayalı olarak oynuyorduk ama doğaçlama yapmamıza kesinlikle engel olmuyordu.
Her türlü doğaçlamayı yapabiliyorduk. O yüzden de izlediğiniz tüm skeçlerde bütün oyuncuların doğaçlamaları, yani kendinden kattıkları bişeyler mutlaka vardır.
Zaten bence bir oyuncunun serbest bırakılması gerekiyor. Sadece tekste dayalı olarak oynatıldığında çok da güzel sonuçların elde edileceğini düşünmüyorum.
Oyuncu serbest bırakılmalı ama gerektiği zamanda da yönetmen müdahale etmeli. Levent abi de bunu yapıyordu. Eğer çok aşırıya gidildiyse dozunu ayarlıyordu ve provalarda ona göre müdahale ediyordu.

Bugünün mizah anlayışını samimi buluyor musunuz?

Bugünkü mizah anlayışını şöyle söyleyeyim; ben şu anda televizyon seyreden birisi değilim. Televizyonlarda neler var, neler yok çok bilmiyorum.
Ama ara ara açtığımda inandırıcılık konusunda diziler bana çok inandırıcı gelmiyor.
Şöyle bir örnek verebilirim; uykudan uyanmış bir kadının yüzündeki makyaja dikkat ediyorum ya da saçının ne kadar dağınık olduğuna bakıyorum. Eğer bir kadın uykudan saçları son derece yapılı bir şekilde uyanıyorsa bu bana inandırıcı gelmiyor.
Seyirci olarak bana geçmiyor. Bu verdiğim çok küçük bir örnek.
İnandırıcılık çok önemli. Levent abi bize “Bana ettiğin lafa inan” derdi. Oyuncunun söylediğine inanması gerekiyor. Oynadığı rolün de inandırıcı olması gerekiyor.
Güzel gözükeceğim diye her şeyin kusursuz olmasına gerek yok. Her işin doğalı neyse o şekilde olmalı.
Geçenlerde bir arkadaşım 3 reyting almış ve günün birincisi olmuş. Ben de dedim ki biz zamanında 25-26 reytinglerle birinci oluyorduk.
Nereye gitti bu seyirci? Niye bu kadar insanları küstürdünüz?
Tabii ki iyi işler vardır ama kötü işler yapıla yapıla insanlar televizyon izlememeye başladı.
Artık insanlar Netflix, Exxen gibi platformlara yöneldi. Sokakta dolaşırken “Sizin zamanlarınızı özlüyoruz” diyen çok insan var.
Bu sözleri duymak beni hem mutlu ediyor hem de üzüyor.

Sosyal medyanın mizah üzerindeki etkisi sizce olumlu mu?

Sosyal medyanın mizah üzerindeki etkisi çok yüksek. Sosyal medya sayesinde mizah çok yaygın bir hale geldi.
Bir sürü insanın komik içerikler ürettiğini görebiliyoruz. Bu yüzden sosyal medya olmalı, var olmalı ve olmaya devam etmeli diye düşünüyorum.

Sizi hala heyecanlandıran projeler var mı?

Şu anda beni heyecanlandıran tek şey tiyatro. Oynadığımız bir oyun var ve onu sahneliyoruz.
Farklı seyircilere oynamak, farklı şehirlerde insanları güldürmek, o şehirlerin örf ve adetlerini görmek, yemeklerini tatmak bana çok büyük mutluluk veriyor.
Şu andaki en büyük heyecanım bu ve yıllardır da bu şekilde devam ediyor.

Televizyondan ya da sinemadan neden uzaksınız?

Beni gerçekten heyecanlandıran bir iş olmadığı sürece ne televizyonda ne de sinemada yer almak istemiyorum.
Tiyatroda zaten başrol oynuyorum ve kendi istediğim oyunları sahneliyorum. Bu anlamda sahnede olmak bana şimdilik yetiyor.
Tabii ki milyonlara hitap etmek isterim ama doğru bir işle.
İnsanlar hala sokakta beni çevirip güzel işler yaptığımı söylüyor. Bu güveni zedeleyecek bir iş yapmak istemiyorum.
O yüzden ince eleyip sık dokuyorum ve iyi projeleri bekliyorum.

Genç oyunculara özellikle skeç ve mizah alanında ne önerirsiniz?

Genç oyuncular için şunu söyleyebilirim; günümüzde mizah yapmak zor ve zahmetli bir iş. Özellikle sosyal medyada bu daha da zor.
Ama sanatla uğraşan herkes çok kıymetli. Sadece oyunculuk değil; müzik, bale, opera… Sanatın her dalı çok önemli.
Sanat insanı iyileştirir. Bulunduğunuz şehirdeki tüm sanatsal faaliyetlere katılmanızı tavsiye ederim. Bunun sizi geliştirdiğini göreceksiniz. Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün dediği gibi; “Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir.”
Bu yüzden sanat çok önemli. Sanatsız kalmamak gerekiyor. Herkesin yolu açık olsun.

Uşak’ta 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kapsamında düzenlenecek özel etkinlikte çocuklar sanatla buluşacak. Stüdyo Sanat tarafından hazırlanan program, birbirinden renkli gösterilere sahne olacak.

Etkinlik kapsamında bale gösterisi, piyano ve şan dinletisi ile resim sergisi sanatseverlerle buluşacak. Çocukların yeteneklerini sergileyeceği programda hem eğlence hem de sanat dolu anlar yaşanması bekleniyor.

Program, 19 Nisan 2026 Pazar günü saat 13.30’da Uşak Arkeoloji Müzesi’nde gerçekleştirilecek.

Tüm vatandaşların davetli olduğu etkinlikte, 23 Nisan ruhu sanatla birlikte coşkuyla kutlanacak.

Geçtiğimiz ocak ayında Yedincisi düzenlenen Seyhan Livaneli Öykü Yarışması’nda, “Vicdan” temasıyla yapılan değerlendirme sonucunda ödül, genç yazar Cansu Topal’a ödülü verilmişti.

Amacı, edebiyat dünyamıza yeni sesler kazandırmak ve Seyhan Livaneli’nin anısını yaşatmak olan Seyhan Livaneli Öykü Yarışması’nda birinci olan Uşaklı genç kız, Seçici kurulda Zülfü Livaneli, Barış İnce, Jale Sancak, Berat Alanyalı, Hakan Akdoğan, Menekşe Toprak ve Zafer Köse yer aldığı kurulun ilk değerlendirmesi sonucunda finalist olarak belirlenmişti.

“Vicdan” temasıyla düzenlenen yarışmada Finalistler arasında yapılan ikinci tur değerlendirme sonunda, 2026 yılı Seyhan Livaneli Öykü Yarışması Ödülü’nün Cansu Topal’a verilmesine karar verilmişti.

Ödül töreni, 14 Nisan 2026 Salı günü saat 20.00’de Kadıköy Belediyesi’ne bağlı Kozyatağı Kültür Merkezi’nde gerçekleştirildi.

Tüm edebiyatseverlere açık ve ücretsiz olarak düzenlenecek gecede, jüri üyelerinin katılımıyla panel ve söyleşiler yapıldı. Ayrıca Ferhat Livaneli bir müzik dinletisi sundu.

Paşalar Köyünde Büyük Sevinç

Uşak’ın Karahallı ilçesine bağlı Paşalar Köyü de birinci gelen köylüleri ile gurur duydu.

Paşalar Köyü sosyal medya hesabından yapılan açıklamada; “Köylümüz Dündar Avcı’nın kızı Cansu Topal, Zülfü Livaneli’nin düzenlediği yazarlık yarışmasında birinci oldu. Ödül töreni İstanbul Kozyatağı Kültür Merkezi’nde yapıldı. Kendisini tebrik eder başarılarının devamını dileriz.” denildi.

(FOTOĞRAF VE KAYNAK: EDEBİYATHABER.NET)

Oyunun konusu, dünyanın en etkileyici yapılarından biri olarak kabul edilen Taj Mahal efsanesinden ilham alıyor. Hikâye, 1648 yılında Babür İmparatoru Şah Cihan’ın, vefat eden eşi Mümtaz Mahal anısına yaptırdığı anıtın açılışından bir gece öncesinde geçiyor. Eserde, imparatorluk muhafızları Babür ve Hümayun’un şafak nöbeti sırasında yaşadıkları olaylar anlatılıyor. Rajiv Joseph imzasını taşıyan eser, güzellik ile güç, sorumluluk ile özgürlük ve itaat ile isyan arasında gidip gelen derin bir dostluk hikayesini çarpıcı bir kara komedi diliyle sahneye taşıyor.

Tiyatro gösteriminin bilet fiyatının 80 TL olup, biletler Atatürk Kültür Merkezi AKM’de satıştadır.” bilgisi verildi.

16+

TAJ MAHAL MUHAFIZLARI - KONYA DT

Büyük Oyunu

1 Perde - 1 saat 5 dakika

Yazan: Rajiv Joseph

Çeviren: Nazlı Gözde Yolcu

Yöneten: Kuvvet Yurdakul

OYUNCULAR:

Hümayun Özgür Baş

Babür Uğur Dökmeci

Dış Ses: Özgür Keçeci

Dekor Tasarımı: Emre Satı

Kostüm Tasarımı: Berna Yavuz

Işık Tasarımı: Emre Erbaş

Müzik & Beste: Mert Dursun

Koreografi: Sera Kılıç

Yönetmen Yardımcıları: Özgür Baş, Doğan Doğru, Gülsüm Çiçekçi

Sahne Amiri: Ö. İsmet Kızılbağlı

Kondüvit: Dila Naz Kök

Işık: Kumanda İzzet Gündoğdu

Suflöz: Şerife Pala

Dekor Sorumluları: Murat Taşgın, Nasuh Çeliker, Mevlüt Mücahit Göbekoğlu, Özgür Küpeli

Aksesuar Sorumlusu: Ömer Köroğlu

Terzi: R. Rahmi Sarışen

Perukacı: Selçuk Parlak

(UŞAK KÜLTÜR VE TURİZM İL MÜDÜRLÜĞÜ)

​Şölen boyunca:

​Tezhip Sanatçısı: Senay Şeyranlı

​Çömlek/Seramik Sanatçısı: Elvan Besrek

​Sanatçılarımız, stantlarımızda hem nadide eserlerini sergiledi hem de geleneksel sanatlarımızın inceliklerini canlı performanslarla ziyaretçilere aktardı.

​Isparta Valisi Sayın Abdullah Erin, protokol üyeleri ve sanatçı Oğuz Aksaç’ın da ziyaret ettiği standımızda; Türk süsleme sanatlarının ve seramik formlarının en güzel örnekleri sanatseverlerle buluştu. Kültürel belleğimizin yaşatılmasına katkı sunduğumuz bu anlamlı etkinlikte, şehrimizin sanat birikimini Isparta’ya taşımaktan mutluluk duyduk.

​Emeği geçen tüm kurumlara ve bizleri yalnız bırakmayan sanatseverlere teşekkür ederiz.” bilgisi verildi.

Sizi en çok etkileyen yazarlar veya eserler hangileri?

Cemal Safi, Ümit Yaşar Oğuzcan; daha yakın zamanda ise çağdaş şairlerden Gökhan İnesi ve Batuhan Dedde’nin kitaplarını son derece başarılı ve etkileyici bulurum.

Yazarken sizi motive eden şey nedir?

“Yazacağım, yazmasam ağlarım” sözüyle ifade edebilirim. Yazmak benim için hayatta bulamadıklarımın sıkıntısından bir kaçış yöntemi ve biraz da mizaç meselesi. Böyle olunca da ortaya hoş eserler çıkıyor.

Günlük yazma rutininiz nasıl?

Günlük yazma rutinim yok. Belirli bir düzen oluşturmadım; o anki ruh halim yazmamı belirliyor.

Yazarlık dışında sizi besleyen ilgi alanlarınız neler?

Yazarlık dışında psikolojik, felsefi, tarihi ve dini konularda belgesel ve film izlemek vazgeçilmezimdir.

Bu kitabı yazma fikri nasıl ortaya çıktı?

“Portakal Kokusu”nu yazmamı sağlayan etken, kardeşimin anlattığı gerçek bir olaydır. Kardeşim, psikolojik problemleri olan çocukların rehabilite edildiği bir vakıfta staj yapıyordu. O sırada yaşadığı bir olay bu kitabın ortaya çıkmasına vesile oldu.

Kitabın ana teması nedir?

Hikayenin ana teması; ağır çocukluk travmalarının (cinsel istismar, aile içi şiddet ve ihmal) yarattığı kalıcı yıkım, derin yalnızlık ve insanı intihara sürükleyen umutsuzluk döngüsüdür. Barış’ın yaşadığı dehşet verici olaylar (babasının tacizi, annesinin öldürülmesi, kardeşinin açlıktan ölümü) onu ömür boyu takip eder. Tedavi, terapi ve kısa süreli umut kıvılcımlarına rağmen gerçek bağ kuramama, yalnızlık ve kayıplar travmayı iyileştiremez. Sonuçta Barış, hayali dostu “Mustafa Abi” ve peluş ayısıyla baş başa kalarak intihar eder. Travma ile damgalanmış bir ruhun yalnızlık içinde çöküşünü anlatan acıklı bir hikayedir.

Kaç kitabınız var? İsimleri neler?

7 kitabım var: Yalnızlığa Konser Veren Maestro, Bana Bir Dost Lazım, Bir Geceye Dört Mevsim, Bırakın da Beş Dakika Kafa Dinleyelim, Kültablasından Taşanlar, Portakal Kokusu, Bir Avuç Toprak – Doğu Türkistan.

Okuyucular bu kitapta en çok neyi hissedecek ya da düşünecek?

Okuyucu kitabı çok etkileyici ama ağır bulacaktır. Bazıları “Hayatımda okuduğum en karanlık kitaplardan biri” diyecek, bazıları ise “Travma ve yalnızlık üzerine çok gerçekçi bir portre” olarak değerlendirecek. Özellikle travma geçmişi olanlar için tetikleyici olabilir; ama aynı zamanda “yalnız değilim” hissi de verebilir.

Karakterleri oluştururken gerçek hayattan ilham aldınız mı?

“Portakal Kokusu”ndaki karakterlerin hemen tamamı gerçek hayattan alınmıştır. En ilginç olanını söyleyeyim: Bizim “kardeşler meclisi” dediğimiz, derin sohbetler yaptığımız bir ortam var. Bu sohbetlerde bana “Mustafa Abi” diye hitap ederler, ben de onlara bilge tarzında cevaplar veririm. Kitapta da ana karakterin konuştuğu hayali bir kahraman var: Mustafa Abi. İşte o benim. Diğer karakterler de arkadaşlarımdan izler taşır.

Kitabın yazım süreci ne kadar sürdü?

Yaklaşık on yıl sürdü.

Kitabınızda vermek istediğiniz temel mesaj nedir?

Ağır çocukluk travmaları yeterince erken ve derinlemesine ele alınmazsa, ömür boyu süren bir yıkıma dönüşür ve çoğu zaman tedaviyle bile tam olarak iyileşemez. Bu durum, kişiyi derin yalnızlık içinde çöküşe ve hatta intihara sürükleyebilir.

Yazarken sizi en çok zorlayan kısım neydi?

Kitapta terapi sahneleri var. O bölümlerdeki soru-cevap kısımları beni oldukça zorladı. Ayrıca şizofreni hastalığını anlatma süreci de oldukça yorucuydu.

Karakterlerinizden en çok hangisine kendinizi yakın hissediyorsunuz?

Kitabın ana karakteri Barış’ın hayali kahramanı Mustafa Abi’ye kendimi en yakın hissediyorum.

Okuyucular kitabı bitirdiğinde ne hissetsin istersiniz?

Okuyucu, “Bazı yaralar o kadar derin ki tedaviyle bile tam kapanmıyor” gerçeğini içselleştirsin. Özellikle çocuklukta yaşanan istismar, şiddet ve ihmalin ömür boyu süren etkisini hissetsin. Travmanın nesiller arası aktarımını görsün ve yalnızlığın insanı nasıl yavaş yavaş yok ettiğini derinden fark etsin.

Kitabınızın toplumda nasıl bir etki yaratmasını umuyorsunuz?

“Çocuk istismarı toplumun ortak yarasıdır, görmezden gelemeyiz” dedirtmek ve bu konuda daha duyarlı, daha bilinçli bir toplum oluşmasına katkı sağlamak istiyorum.

Okuyuculardan aldığınız en ilginç geri bildirim neydi?

Uşak’ta bir kadın “Portakal Kokusu”nu alıp okumuş ve bir arkadaşına tavsiye etmiş. O kişi kitabı bulamayınca eşinden ısrarla istemiş. Eşi de uzun uğraşlar sonucunda beni bulup iş yerime geldi ve yaşadığı süreci anlattı. Şu ana kadar aldığım en ilginç geri bildirim buydu.

Yeni bir kitap üzerinde çalışıyor musunuz?

Şu anda yeni bir kitap projem bulunmamaktadır.

İleride farklı türlerde yazmayı düşünüyor musunuz?

Zaten 3 şiir, 1 öykü/deneme ve 3 roman çalışmam mevcut.

Yazarlık kariyerinizde ulaşmak istediğiniz hedefler nelerdir?

Yazarlık kariyerimde en büyük hedefim; “Deli Yürek” dizisindeki Kuşçu ve “Ekmek Teknesi” dizisindeki Nusret Baba gibi bilge karakterlerden oluşan bir dizi ya da sinema projesi hayata geçirmek.

Uşak ilinin somut olmayan kültürel miras taşıyıcıları arasında yer alan Elvan BESREK ve Şenay SEYRANLI, Isparta ilinde yürüttükleri çalışmalarla Uşak’a özgü kültürel değerlerin tanıtımına katkı sağlamaktadır.

Geleneksel el sanatları, sözlü kültür ve yerel uygulamaların korunması, yaşatılması ve gelecek nesillere aktarılması amacıyla gerçekleştirilen faaliyetler kapsamında, söz konusu temsilciler tarafından Isparta’da çeşitli etkinlikler düzenlenmektedir. Bu etkinliklerde Uşak iline ait kültürel miras unsurları tanıtılmakta ve katılımcılara uygulamalı bilgiler sunulmaktadır. Yürüttükleri çalışmalar, somut olmayan kültürel mirasın korunması ve yaygınlaştırılması açısından önem arz etmekte olup, iller arası kültürel etkileşimin güçlendirilmesine de katkı sağlamaktadır.” bilgisi verildi.

Karahan Uşak’ın marka şehir olabileceği iddiasını da kitabında güçlü argümanlarla desteklemiş.

“Bu bir iddia ve teklif kitabıdır”

Karahan, 256 sayfalık kitabı hakkında; “Bu kitap şehre yönelik bir iddia ve bir teklif kitabıdır: Uşak’ın “Âşıklar Şehri Uşşak” alametifarikası, ana teması, ana değeri ile tanıtılabileceğini, fark oluşturup diğer iller arasından sıyrılabileceğini ve de “Marka Şehir” olabileceğini iddia, teklif etmektedir.” İfadesini kullandı.

Karahan, “Kitap beş ana bölümden oluşuyor:

I: Uzun yıllara dayanan şehre dair gözlem ve çıkarımlarım,

II: Şehre yönelik iddia ve teklifim,

III: Geçmişten bugüne Uşak’ın tanıtımı için ortaya atılan alternatif diğer ana değerlerin neden olamayacağı, karşılaşılacak sıkıntılar,

IV: İddiamı ve teklifimi destekleyen, güçlendiren ve de temellerindiren şehrin sahip olduğu değerler,

V: Kitap ile hedeflenenler ve teklif edilen eylem planı.” dedi.

“İyi bir strateji ile “Marka Şehir” olabilir”

Karahan, “Doğduğum, yaşadığım şehir Uşak’ta; yıllardır hazırlayıp sunduğum “Şehir Konuşmaları” isimli programda 100’ün üzerinde bölüm çektim ve onlarca farklı dünyalardan misafiri ağırladım.

Geçmişten bugüne yüzlerce köşe yazısı yayımladım; şehir tanıtımı ve markalaşması üzerine çok yazılar yazdım.

Şehir tanıtımı ve markalaşması ile ilgili bugüne kadar bir çok akademik programa katıldım, yayınlar takip ettim, birçok araştırma ve incelemede bulundum.

Yaşadığımız şehri öncelikle Uşaklılara ve sonrasında dış dünyaya tanıtabilme adına şehrin dört bir tarafından onlarca tanıtım videosu çektim.

Bu çalışmalar sonrası gözlem ve çıkarımlarımda gördüm ki; Uşak “Âşıklar Şehri Uşşak” alametifarikası, ana değeri, ana teması üzerinden kendisini fark edilebilir hâle getirebilir ve sonrasında da iyi bir strateji ile “Marka Şehir” olabilir.” Tezini ileri sürdü.

“Uşak davetkar ve misafirperver bir şehirdir”

Karahan, kitabının içeriği hakkında şu bilgilerle sözlerine devam etti: “Uşak “Marka Şehir” olmaya bir hayli yatkın, davetkar, misafirperver bir şehirdir. Kimseyi ötekileştirmeden kabullenmesini ve kardeş olmayı iyi bilir.

Uşak hem ilahi hem de beşeri aşklara ev sahipliği yapmış nadide bir şehirdir; “Uşşak” ismini de şehrin her tarafına sinen ve bünyesinde yetişen gönül insanı âşıklardan almıştır.

Uşak, bir çok tasavvufi ekolün kaynağı sayılabilecek “Uşşâkilik” ekolüne ev sahipliği yapmış, bir tasavvufi ekole ismini verebilmiş yegâne şehir olmuştur.

Uşak, Pir Hacı Bektâş-ı Veli’nin Germiyan illerine (Uşak, Kütahya ve Afyonkarahisar) gönderdiği Kolu Açık Hacım Sultan’a ev sahipliği yapmıştır. Hacı Bektâş-ı Veli Hacım Sultan’ı bu topraklara gönderirken aslında bir tohum ekti. Âşıklar Şehri Uşşak ünvanı Hacım Sultan’ın ocağında pişen o ilahi aşkın bugüne yansıyan yankısı oldu.

Uşak, farklı kültürel ve inanç katmanlarını bir arada barındıran özgün bir coğrafyaya sahip. Sahip olduğu bu çeşitlilik ve tarihsel derinlik sayesinde Uşak, Ege Bölgesi içinde somut kültürel miras ve inanç unsurlarının birlikte değerlendirilebildiği, Türkiye kültür turizmi haritasında ayırt edici bir potansiyel barındıran iller arasında yer almaktadır.

“İlahi aşk, tanrı insanın kalbinde, vicdanında yer alır”

Maximilla ve Priscifia adlı iki kadın rahibe Montanus’la birlikte Pepuza’da kurduğu, Montanizm mezhebinde; “İlahi aşk, tanrı insanın kalbinde, vicdanında yer alır, kilise duvarlarına hapsedilemez” diye haykırdı. Mezhebin bu özgürlük iddiası her alana yayıldı ve asırlarca devam etti.

Uşak “Hakikatül hal, bu şehre bir garibüddiyar gelüb bir iki gün mihman olsa elbette âşık olması mukarrerdir.” sözleriyle Evliya Çelebi’nin iltifatına mazhar olmuş bir şehir.

Uşak âşıklarının yaktığı 150’ye yakın aşk dolu türküsünü TRT arşivlerine sokabilmiş bir kültür ve sanat şehri. Cumhuriyet’in ilanından il olmasına geçen 20 yılda, komşu illere kaydedilen türküler de ele alındığında bu sayı 200’e yaklaşmaktadır. Türk müziğinin en yanık makamlarından biri olan Uşşak Makamı da, ismini bu topraklardan ve buradaki gönül ehli, yüreğini aşkla dağlamış insanlardan almış.

Uşak, kadınlarının desen ve motiflerine aşkını yansıttığı, aşkla dokuduğu “Uşak Halısı” ile en parlak döneminde Osmanlı İmparatorluğu’nun yaptığı ihracatın üçte birini tek başına karşılayabilmiş güçlü bir şehir.

Aşk bu şehrin futbol taraftarına da yansımıştır. Bu şehrin futbol takımının taraftarı da şehrine ve takımına âşıktır. Gururla taşıdığı “Aşigo” ismi de âşık isminden türetilmiştir.

Velhasıl aşk bu şehrin her köşesine ve de

insanına fazlasıyla sinmiştir. Aşkla

yürünecek bir tanıtım ve markalaşma

çalışması hem şehir insanı tarafından

kabul görecek hem de kısa sürede

büyük yol kat etmeyi sağlayacaktır.

KİMDİR?

1976 yılında Uşak’ta doğdu. İlköğretimini Mehmetçik İlkokulunda, ortaöğrenimini Uşak İmam Hatip Lisesinde ve üniversite eğitimini de Gazi Üniversitesi Bilgisayar Öğretmenliğinde tamamladı.

Üniversite eğitimi esnasında başladığı grafikerlik ve gazeteciliği 30 yılı aşkın süredir sürdürüyor. Diğer taraftan da 2014 yılında başladığı A sınıfı iş güvenliği uzmanlığına 12 yıldır aralıksız devam ediyor.

Bir kamu vazifesi olarak gördüğü “Uşak Şehir Planı”nın kroki çizimine 2005 yılında başladı ve 20 yılı aşkın süredir de farklı aralıklarla bu çalışmayı güncelleştirmeye devam ediyor.

2012 yılında Uşak İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü için hazırladığı “Uşak Kültür ve Turizm Haritası” üzerine bugünlerde yeniden çalışıyor, yakın zamanda da çıkarmaya hazırlanıyor.

Uşak’ta ilk renkli haftalık ve ilk renkli günlük gazeteyi çıkardı, kurucusu olduğu günlük gazeteyi 10 yıl aralıksız şekilde devam ettirdi ve bu süreçte şehirde onlarca yeniliğe imza attı.

“Tespit ve Öneri Defteri” isimli köşesinde; doğup büyüdüğü Uşak’ı dert edinen, şehirde gözlemlediği, tespit ettiği sıkıntılara yönelik çözüm önerilerini sunduğu yüzlerce köşe yazısı yazdı.

“Şehir Konuşmaları” isimli programına 2020 yılında başladı ve o günden bugüne yüzden fazla program yaptı, ağırladığı misafirlerine Uşak’la ilgili sorularını yönlendirdi, yönlendirmeye de devam ediyor...

“Doğrusunu Söylemek Gerekirse” isimli programına 2024 yılında başladı, altmışdan fazla program yaptı, ağırladığı misafirlerle şehirde yaşanan güncel olaylara yönelik eleştirilerini cesurca dillendirdi, dillendirmeye devam ediyor...

Uşak’ı önce Uşaklılara sonrasında da dışarıya tanıtma adına; şehrin tarihi ve coğrafi güzelliklerini gezip keşfetmeye dair onlarca kısa video çekti, çekmeye de devam ediyor..

Sergi ile ilgili Uşak Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü tarafından verilen bilgide; “Uşak İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ve Uşak Müzesi Sanat Galerisi iş birliğiyle düzenlenen “Çanakkale” ve “Diji Kale” adlı kişisel sergi, Esra Nurten Gül tarafından 23 Mart 2026 tarihinde açıldı. Sergi, 3 Nisan’a kadar sanatseverlerin ziyaretine açık olacak. Toplam 32 eserden oluşan serginin 16’sı seramik olup, dijital baskı üzerine geri dönüşüm cam ve parçalar eklenerek hazırlandı; sürdürülebilir malzeme olarak ise miselyum kullanıldı. “Çanakkale” ve “Diji Kale” başlıkları altında iki ayrı konuya odaklanan sergi, geleneksel teknikleri modern ve çevre dostu üretim yöntemleriyle buluşturarak ziyaretçilere hem özgün hem de etkileyici bir deneyim sunuyor.” denildi.