Uşaklı Çocuk ve Ergen Psikiyatristi Sevil Savran Yorulmaz, tıp dilinde “onikofaji” olarak adlandırılan tırnak yeme davranışının nedenleri, çocukların sağlığı üzerindeki etkileri ve bu alışkanlıkla başa çıkma yöntemleri hakkında bilgiler paylaştı.
Çocuklarda tırnak yeme davranışının genellikle 3-4 yaşlarından sonra ortaya çıkabildiğini belirten Yorulmaz, özellikle stres ve baskı altında bulunan çocuklarda bu davranışın görülebildiğine dikkat çekti. Tırnak yemenin çocukluk döneminde yaygın karşılaşılan alışkanlıklardan biri olduğunu ifade etti.
Tırnak yeme davranışının arkasında farklı psikolojik ve çevresel etkenlerin bulunabileceğini belirten Yorulmaz, kaygı, stres, ani duygu durumu değişiklikleri ve güvensizlik hissinin bu davranışı tetikleyebileceğini aktardı.
Aile içerisindeki baskıcı tutumlar, sürekli eleştirilme veya cezalandırılma korkusu, çocuğun kendisini değersiz hissetmesi, yeterli ilgi ve sevgi görememesi ile iletişim sorunları da tırnak yeme alışkanlığıyla ilişkili olabilecek nedenler arasında yer alıyor.
Tırnak yemenin yalnızca davranışsal bir alışkanlık olarak değerlendirilmemesi gerektiğine işaret eden Yorulmaz, sürekli tırnak yemenin fiziksel sağlık üzerinde de olumsuz etkiler oluşturabileceğini belirtti.
Özellikle tırnak çevresindeki derinin zarar görmesi, kanama ve açık yaraların oluşması enfeksiyon riskini artırabiliyor. Ellerde bulunan mikroorganizmaların ağız yoluyla vücuda taşınması da çeşitli sağlık sorunlarına zemin hazırlayabiliyor.
Çocukların tırnak yeme alışkanlığını bırakabilmesi için öncelikle davranışın altında yatan nedenlerin araştırılması gerektiğini vurgulayan Yorulmaz, ailelerin cezalandırıcı ve baskıcı yaklaşımlardan uzak durmasını önerdi.
Çocuğa sürekli “Elini ağzından çek” şeklinde uyarılarda bulunmanın veya onu başkalarının yanında utandırmanın doğru bir yaklaşım olmadığını belirten Yorulmaz, olumlu motivasyonun ve destekleyici aile tutumunun önemine dikkat çekti.
Can sıkıntısı, kaygı ve stres gibi tetikleyicilerin belirlenmesi, çocuğun duygularını rahatça ifade edebileceği bir ortam oluşturulması ve tırnakların düzenli olarak kısa tutulması, alışkanlığın azaltılmasına yardımcı olabilecek yöntemler arasında gösterildi.
Tırnak yeme davranışının uzun süre devam etmesi, çocuğun günlük yaşamını etkilemesi veya tırnak çevresinde yaralanmalara neden olması durumunda uzman değerlendirmesi önem taşıyor.
Uşaklı Çocuk Psikiyatristi Sevil Savran Yorulmaz, ailelere çocuklarında tırnak yeme davranışı geliştiğinde profesyonel destek almak amacıyla Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanına başvurmalarını önerdi.
