Özellikle kaybolan mesleklerle ilgili araştırmalarıyla tanıdığımız Arkeolog Cengiz Doğan, son araştırmasında Uşak’ın son arzuhalcisi (Yazıcı) Battal Ortaakçay ile görüştü.
Eskiden bir daktilosu ile biraz hukuk bilgisi olan kişiler, avukata yetirecek parası olmayan kişilere dava dilekçeleri yazar nasıl başvuracakları konusunda vatandaşlara danışmanlık yaparlardı.
Uşaklılar bu kişilere “yazıcı” yada “arzuhalci” derdi. Cengiz Doğan bu mesleğin yaşayan son temsilcisi Battal Ortaakçay ile görüştü.
HACI GEDİK HANINDA SON ARZUHALCİ BATTAL ORTAAKÇAY.
Battal Ortaakçay Uşak Susuzören Köyünde 1940 ta dünyaya geldi.İlkokul mezunu ama bir avukat kadar hukuku iyi biliyor. Daha önceleri şoförlük yapan Battal Ortaakçay merak ile başladığı arzuhalciliği hukuk kitaplarını okuyarak öğrenip mesleğe başlamış.
Ortaakçay; “1960’ lar da şofördüm. Daha sonra mesleği bırakıp 1987 yılında Arzuhalciliğe başladım” diyor.
Battal Ortayakçay, hem meslek yaşamına hem de o günlerin Uşak’ına dair önemli bilgiler veriyor şöyle anlatıyor: “Arzuhalciliğin okulu yok tabiki …
O dönemde ,kendi imkanlarımla öğrendim. Hukuk kitapları alıp okurdum. Ben ilkokul mezunuyum ama affedersin çok doktor, öğretmen, mühendis müşterim vardı. Burma camii karşısında Hacı Gedik Hanında çalışırdım. Benden başka beş Arzuhalci daha vardı. 1957 yılından 1985 yılına kadar Uşak ta meşhur arzuhalcilik yapan “Dayı” lakaplı bir akrabamız vardı annemin amcaoğlu, onu görüp hem merak eder hem de bu işi yapmak isterdim.
Uşak kaza iken Arzuhalciler vekil olarak avukat gibi mahkemeye girerlerdi önemli bir meslek dalı idi yapanlarda önemsenirdi. Dayı Ankara ya göçtü mesleğine orada devam etti ona özenip başladığım işimi bende Uşak ta sürdürdüm. Evlenme ,boşanma, arazi kavgaları, çok çeşitli durumlar gelirdi. Bize anlatılan her şey bizde kalır. Bu mesleğin en önemli aracı daktilodur hala o daktilomu saklıyorum.”
